Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Aanranding

Seksueel getinte handelingen opdringen of afdwingen is strafbaar als 'aanranding van de eerbaarheid'. De strafwet geeft geen strikte omschrijving van aanranding en het is dus aan de strafrechter om over de feiten te oordelen. Seksueel contact met jongeren onder de 16 is voor de wet gelijkgesteld aan aanranding. Zelfs wanneer de jongere ermee instemt. 

Wanneer gaat het om aanranding?

Onder aanranding vallen alle afgedwongen of opgedrongen seksuele handelingen met lichamelijk contact maar zonder penetratie. Bijvoorbeeld het betasten van de penis of borsten van iemand. Of een slachtoffer verplichten die aan te raken. Voor de wet is aanranding een inbreuk op de 'seksuele integriteit' van een persoon. Daarmee wil de wet personen beschermen tegen ontoelaatbaar seksueel gedrag van anderen. De strafwet maakt een onderscheid tussen aanranding mét en zonder geweld. De leeftijd van het slachtoffer vormt een verzwarende omstandigheid.

Wat is het verschil tussen aanranding en verkrachting?

Bij verkrachting is er altijd sprake van penetratie. In tegenstelling tot aanranding wordt de term 'verkrachting' door de wet wél zeer precies omschreven. Het is 'elke vorm van seksuele penetratie van welke aard en met welk middel ook, gepleegd op een persoon die daar niet in toestemt'. Penetratie is voor de wet 'elke vorm van binnendringen in het lichaam met om het even welk voorwerp of lichaamsdeel'. Verkrachting wordt zwaarder bestraft dan aanranding.

Welke straf staat er op aanranding?

Aanranding van de eerbaarheid kan worden bestraft met een gevangenisstraf van zes maanden tot vijf jaar. De straf toekennen is een complexe zaak die door de rechter per dossier wordt bekeken. Bij verzwarende omstandigheden kan de rechter een hogere straf opleggen. Als het slachtoffer nog jong is bijvoorbeeld, of wanneer er geweld is gebruikt.

Wat kan je doen als je slachtoffer bent van aanranding?

Als je bent aangerand of verkracht, zoek dan zo snel mogelijk medische hulp. Contacteer een van deze diensten voor dringende medische hulp:

De arts staat in voor een eerste opvang en noteert alle lichamelijke vaststellingen in een medisch attest. Ben je niet in staat om na de feiten meteen naar de politie te stappen, bewaar dan zoveel mogelijk bewijsmateriaal, bijvoorbeeld ongewassen kledij. Als je wel meteen naar de politie stapt, dan stelt het parket een arts aan die je onderzoekt met behulp van een seksuele-agressie-set. De set bevat informatie voor slachtoffers, richtlijnen voor de politie, en medische hulpmiddelen om bewijsmateriaal te verzamelen (zoals sporen van DNA of sperma). Dit onderzoek gebeurt alleen met jouw toestemming.

Hoe doe je aangifte?

Ook aangifte doen is zeer belangrijk. Door aangifte te doen, verhoog je de kans om de pleger te vatten. Aangifte doe je bij de politie. Tracht het zo snel mogelijk te doen, want elke herinnering of beschrijving van de feiten is belangrijk om de pleger op te sporen. De politie stelt een proces-verbaal op en verhoort alle getuigen en eventuele verdachte(n).

Maar ook als er meer tijd is verstreken, kun je de feiten nog aangeven. De verjaringstermijn voor aanranding bedraagt vijf jaar, voor verkrachting tien jaar. De politie bezorgt het proces-verbaal aan het parket dat bijkomend onderzoek kan doen, zoals een huiszoeking. Daarna beslist het parket welk gevolg aan de zaak wordt gegeven: seponeren, een minnelijke schikking of vervolging via de rechbank.

  • Op de website seksueelgeweld.be vind je meer informatie over de procedures, behandelingen en contactgegevens van de lokale hulpdiensten.
  • Aangifte doe je bij de politie: als je slachtoffer bent van seksueel misbruik: bel het noodnummer 101 of ga langs bij een politiekantoor in je buurt.

Waar vind je psychische hulp?

Aangerand of verkracht worden, kan (zware) psychische gevolgen hebben. Gevoelens van angst en machteloosheid, niemand meer vertrouwen, herinneringen verdringen, ... Het trauma kan ook een afkeer van seksualiteit veroorzaken. Ondersteuning en hulp kunnen je helpen om het gebeurde te verwerken. Praat erover met iemand die je kunt vertrouwen:

  • Spreek je partner, je ouders, of iemand uit je vrienden- of familiekring aan.
  • Roep professionele hulp in. Dat kan bij een dienst voor slachtofferhulp van het CAW, bij een CGG, bij een psycholoog of seksuoloog.
  • Contacteer een lotgenotengroep die kan helpen bij de verwerking. Adressen vind je op de site van Trefpunt Zelfhulp.
  • Bij de hulplijn 1712 kan je terecht met vragen over (lichamelijk, psychisch of seksueel) geweld, misbruik en kindermishandeling. Je wordt geholpen door hulpverleners van de centra voor algemeen welzijnswerk en de vertrouwenscentra kindermishandeling.
  • Bij Tele-Onthaal kan je anoniem je verhaal kwijt als je het moeilijk hebt: op het nummer 106 of via chat.
  • Op Partnergeweld.be vind je meer informatie voor mensen die met (seksueel) partnergeweld worden geconfronteerd en professionals.
  • Seksueelgeweld.be: informatie voor slachtoffers van seksueel geweld en hun familie en vrienden: hoe gaat een aangifte in zijn werk, hoe kan je slachtoffers helpen, waar vind je professionele hulp,...

Hulp nodig?

Heb je nog vragen over seks en relaties?

Lees waar je terecht kan

De seksmythes van 2017 zijn er! Ontkracht ze allemaal!

Ken jij alle seksmythes en weet jij wat waar en niet waar is?

Lees er alles over en krijg ook een aantal handige tips en tricks!
De seksmythes van 2017 zijn er! Ontkracht ze allemaal!