Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Verkrachting

Bij verkrachting wordt een slachtoffer gedwongen tot seks mét penetratie. Het is belangrijk om als slachtoffer zo snel mogelijk hulp te zoeken en erover proberen te praten. Je kan klacht neerleggen bij de politie.

Wat is verkrachting volgens de wet?

De strafwet geeft een zeer nauwkeurige omschrijving: 'verkrachting is elke daad van seksuele penetratie van welke aard en met welk middel ook, gepleegd op een persoon die daar niet in toestemt'. Seksueel contact met iemand die jonger is dan 14 jaar, wordt door de wet altijd gelijkgesteld met verkrachting, zelfs als de jongere ermee instemt. Ook de term penetratie is strikt omschreven: 'een lichaamsopening (vagina, mond, aars) binnendringen met een lichaamsdeel of een voorwerp'. Orale seks, anale seks, iemand penetreren met een dildo, zelfs een tongzoen, kan door de rechtbank als verkrachting worden beschouwd.

Komt verkrachting vaak voor?

Ja. In 2010 werden in ons land bijna acht klachten per dag genoteerd door de politie. Dat is veel als je er rekening mee houdt dat veel slachtoffers geen aangifte durven te doen. De slachtoffers zijn meestal meisjes of vrouwen, maar ook verkrachting van jongens en mannen komt voor. De plegers zijn vaak bekenden. Ook binnen het huwelijk is verkrachting mogelijk. 

Welke straf staat er op verkrachting?

Verkrachting wordt bestraft met een gevangenisstraf van vijf tot tien jaar. Wanneer er verzwarende omstandigheden zijn, kan de straf oplopen tot twintig of zelfs dertig jaar. Bijvoorbeeld wanneer een verkrachting de dood van het slachtoffer tot gevolg heeft. Of wanneer de feiten gepleegd zijn op jonge kinderen of op mensen met een beperking.

Wat kan je doen als je slachtoffer bent van verkrachting?

Als je bent aangerand of verkracht, zoek dan zo snel mogelijk medische hulp. Contacteer een van deze diensten voor dringende medische hulp:

De arts staat in voor een eerste opvang en noteert alle lichamelijke vaststellingen in een medisch attest. Ben je niet in staat om na de feiten meteen naar de politie te stappen, bewaar dan zoveel mogelijk bewijsmateriaal, bijvoorbeeld ongewassen kledij. Als je wel meteen naar de politie stapt, dan stelt het parket een arts aan die je onderzoekt met behulp van een seksuele-agressie-set. De set bevat informatie voor slachtoffers, richtlijnen voor de politie, en medische hulpmiddelen om bewijsmateriaal te verzamelen (zoals sporen van DNA of sperma). Dit onderzoek gebeurt alleen met jouw toestemming.

Hoe doe je aangifte?

Ook aangifte doen is zeer belangrijk. Door aangifte te doen, verhoog je de kans om de pleger te vatten. Aangifte doe je bij de politie. Tracht het zo snel mogelijk te doen, want elke herinnering of beschrijving van de feiten is belangrijk om de pleger op te sporen. De politie stelt een proces-verbaal op en verhoort alle getuigen en eventuele verdachte(n).

Maar ook als er meer tijd is verstreken, kun je de feiten nog aangeven. De verjaringstermijn voor aanranding bedraagt vijf jaar, voor verkrachting tien jaar. De politie bezorgt het proces-verbaal aan het parket dat bijkomend onderzoek kan doen, zoals een huiszoeking. Daarna beslist het parket welk gevolg aan de zaak wordt gegeven: seponeren, een minnelijke schikking of vervolging via de rechbank.

  • Op de website seksueelgeweld.be vind je meer informatie over de procedures, behandelingen en contactgegevens van de lokale hulpdiensten.
  • Aangifte doe je bij de politie: als je slachtoffer bent van seksueel misbruik: bel het noodnummer 101 of ga langs bij een politiekantoor in je buurt.

Waar vind je psychische hulp?

Aangerand of verkracht worden, kan (zware) psychische gevolgen hebben. Gevoelens van angst en machteloosheid, niemand meer vertrouwen, herinneringen verdringen, ... Het trauma kan ook een afkeer van seksualiteit veroorzaken. Ondersteuning en hulp kunnen je helpen om het gebeurde te verwerken. Praat erover met iemand die je kunt vertrouwen:

  • Spreek je partner, je ouders, of iemand uit je vrienden- of familiekring aan.
  • Roep professionele hulp in. Dat kan bij een dienst voor slachtofferhulp van het CAW, bij een CGG, bij een psycholoog of seksuoloog.
  • Contacteer een lotgenotengroep die kan helpen bij de verwerking. Adressen vind je op de site van Trefpunt Zelfhulp.
  • Bij de hulplijn 1712 kan je terecht met vragen over (lichamelijk, psychisch of seksueel) geweld, misbruik en kindermishandeling. Je wordt geholpen door hulpverleners van de centra voor algemeen welzijnswerk en de vertrouwenscentra kindermishandeling.
  • Bij Tele-Onthaal kan je anoniem je verhaal kwijt als je het moeilijk hebt: op het nummer 106 of via chat.
  • Op Partnergeweld.be vind je meer informatie voor mensen die met (seksueel) partnergeweld worden geconfronteerd en professionals.
  • Seksueelgeweld.be: informatie voor slachtoffers van seksueel geweld en hun familie en vrienden: hoe gaat een aangifte in zijn werk, hoe kan je slachtoffers helpen, waar vind je professionele hulp,...

Hulp nodig?

Heb je nog vragen over seks en relaties?

Lees waar je terecht kan